Nie umiesz być niczyja.
Wiem, Tęsknota cię zabija,
Wiem, A jednak nie rozumiem.
Chcę, Rozpalić tu ognisko.
Chcę, Być z tobą bardzo blisko,
Chcę, A jednak wciąż nie umiem.
Wybuduję most
Nad najszerszą z rwących rzek,
Abyś mogła przejść na mój brzeg.
Wybuduję most
Z rozświetlonych słońcem chmur;
Złączę morza szum
Z ciszą gór.
Ty wiesz, Pozostać nie chcę niczyj.
Wiesz, Moja tęsknota krzyczy.
Wiesz, A jednak mi uciekasz.
Ty chcesz, Niepokój swój pokonać.
Chcesz, Naprawdę się przekonać.
Chcesz, Za długo jednak czekasz.
Wybudujmy most -
Niech już nie dzieli nas.
Złączmy z nowym dniem
Przeszły czasz.
Wybudujmy most,
Co połączy światy dwa.
Jednym jesteś ty,
Drugim ja.
Wybudujmy most,
Zapatrzeni w tęczę tęcz!
Wybudujmy most
Dwojga Serc.
Wybudujmy most,
Co połączy z nocą dzień,
Z lodem ognia żar,
Z blaskiem cień.
Wybuduję most. Bo kocham cię!
💬 Komentáre
Pridať komentár
Pozrieť v obchode →
Pozrieť v obchode →
Pozrieť v obchode →
https://www.teraz.sk/kultura/piotr-rubik-moja-historia/434907-clanok.html
http://kultura.sme.sk/c/5931899/piotr-rubik-nebude.html
Buďte prvý kto napíše komentár! 🎵